Jeszcze niedawno za najwyższy budynek świata uchodził liczący 509, 2 m. drapacz chmur Taipei 101, stojący w stolicy Tajwanu. Jednakże dnia 4 stycznia 2010 roku podczas uroczystego otwarcia, tytuł najwyższego ukończonego budynku świata, przyznawany oficjalnie przez Council on Tall Buildings and Urban Habitat, otrzymał Burdż  Chalifa w Dubaju, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, z rekordową wysokością 828 m.

Początkowo budynek nosił nazwę Burdż Dubaj – wieża Dubaju, którą zmieniono na Burdż Chalifa, od imienia obecnego prezydenta Zjednoczonych Emiratów Arabskich – Chalify ibn Zaid an-Nahajan. Zbudowany przez firmy Samsung Constructions, BESIX i Arabtec wieżowiec liczy 169 użytkowanych pięter z 206 wszystkich kondygnacji, pochłonął  1, 5 miliarda dolarów. Burdż Chalifa zaprojektowany został przez firmę architektoniczną Skidmore, Owings and Merrill (budynek Sears Tower, Statua Wolności), która zadbała o to, by ich dzieło nawiązywało do islamskiej architektury. Ogólny kształt- centralny rdzeń oraz 3 ramiona zmniejszające się ku górze, wiąże się z wyglądem kwiatu lotosu. Rozwidlające się piętra mają zapewniać lepszy widok na Zatokę Perską. Budowę rozpoczęto 21 września 2004 roku, zakończono 16 sierpnia 2009. Ostateczną wysokość uzyskano w styczniu 2009. Ma on najwyżej na świecie położony taras (124 piętro), a na piętrach 158 i 76 znajdują się najwyżej na świecie usytuowane meczet i basen. Podobno Burdż Chalifa miał liczyć zaledwie 560 metrów, wykorzystując plany budowy niedoszłej Grollo Tower, planowanej niegdyś w Melbourne, w Australii. Wysokość jednak stopniowo zwiększano do 650, później do 705 metrów oraz zmieniono kształt i wygląd wieżowca, nadając mu unikalny charakter. Za poleceniem głównego architekta Adriana Smitha postanowiono nadać drapaczowi jeszcze bardziej smukły wygląd. W tym celu podważono budynek o kolejne metry, budując następne piętra. Począwszy od 154-go użyto lekkiej stalowej konstrukcji. Mimo wielkich starań i stosowania do budowy nowych technologii występowały problemy, chociażby powszechny w tych rejonach upał, który sprawiał, że kawałki metalu nagrzewały się tak mocno, że nie dało się ich utrzymać w rękach. Beton w temperaturze powyżej 40°C nie wiązał się dobrze. Kłopotliwe są też spore różnice temperatur na daleko oddalonych od siebie piętrach oraz znaczne odchylanie się szczytu wieży od pionu.

Obecnie najwyższy budynek świata już może bać się wzrastającego zaledwie 50km dalej wieżowca Nakheel Tower. Inwestor utrzymuje w ścisłej tajemnicy dokładną wysokość budowli. Jednak mówi się, że ma liczyć ok. 1400 metrów przy 228 piętrach. Innym konkurentem może być 1001 metrowy wieżowiec, jako cześć olbrzymiej inwestycji Madinat al-Harir w Kuwejcie. Być może okaże się, że to nie koniec powstawania tego typu olbrzymów. Budynki będące na razie w fazie projektów już niedługo mogą stać się bardziej realne. Należą do nich: X-Seed 4000, TRY 2004, The Illinois, Bionic Tower czy Sky City 1000.

Burdż Chalifa wygląda imponująco. Z resztą zobaczcie sami:

A tutaj największy konkurent Burdż Chalifa czyli Nakheel Harbour and Tower:

Monika B.